Een indruk van Puente la Reina

De brug over de rivier de Arga is een voetgangersbrug. Vanaf hier heeft u een mooi uitzicht op het monument waaraan het plaatsje zijn naam ontleent, namelijk de voetgangersbrug die op last van Doña Mayor, koningin van Navarra, in de 11e eeuw gebouwd werd om het voor de pelgrims gemakkelijker te maken de rivier over te steken. Vandaar dus de naam Puente la Reina (koninginnebrug).

Deze uit zes bogen bestaande brug is de belangrijkste nog bestaande Romaanse brug langs de pelgrimsweg. Bij de brug houdt nog steeds, zoals vroeger, het stadje op.

Volgens de overlevering was de veronderstelde landelijke rust aan de overkant van de rivier vaak bedrieglijk omdat het water hier giftig was en de Navarrese mannen ongeduldig met scherpe messen stonden te wachten om een doodgevallen paard van een van de pelgrims te villen, dat ongelukkigerwijs van het water uit de rivier gedronken had.

Het centrum is zo goed intact gebleven dat moeiteloos voor te stellen is hoe het er hier in de middeleeuwen is toegegaan. Hier zijn wat meer winkeltjes en barretjes, maar over het algemeen is de antieke sfeer bewaard gebleven. Langs vrijwel de gehele Calle Mayor, een rustige, donkere straat die ook bekend staat als de 'Rua de los Romeros' of 'Pelgrimsroute', staan gebouwen uit de middeleeuwen tot de late barok. Op een klein plein met arcaden werden vroeger stierengevechten gehouden. Aan dit plein is ook de Tourist Información gevestigd.

Even verder in de Calle Mayor staat de Iglesia de Santiago met een prachtig gebeeldhouwd Romaans portaal, versierd met puntige boogjes boven de deuren die het geheel een sterk moors accent verlenen. Het portaal is als enige overgebleven van de oorspronkelijk uit de 12e eeuw stammende kerk; de rest van het gebouw is voor het merendeel afkomstig uit de vroege 16e eeuw. De inrichting is grotendeels barok, maar vlakbij de ingang staan twee uitzonderlijk mooie 14e-eeuwse beelden: het ene, van de H. Bartholomeus, is een beschilderd stenen beeld, het andere, van de H. Jacobus, gekleed als pelgrim, is van beschilderd hout. De glanzend gewreven houten vloer bestaat geheel uit grafkisten, wat in dit deel van Spanje gebruikelijk is.

De Iglesia de Crucifijo was in de Middeleeuwen verbonden met een klooster en een pelgrimsherberg, maar is nu door middel van een boog met het 18e-eeuwse Convento de los Reparadores verbonden. De kerk omvat in feite twee kerken; de oudste ervan is een laat-Romaans gebouw dat men binnengaat door een, vermoedelijk door moorse kunstenaars, rijkelijk versierd zuidportaal met jakobsschelpen en groteske dierfiguren. Het eerste gebouw bleek al gauw te klein om het groeiend aantal pelgrims dat de stad bezocht te kunnen herbergen, reden waarom de noordmuur in de 14e eeuw afgebroken werd en er een vleugel, in gotische stijl, aangebouwd werd. In dit laatstgenoemde deel van deze dubbelkerk wordt de Y-vormige, vol uitdrukkingskracht bewerkte Crucifix bewaard, die naar verluidt ooit door een pelgrim uit Duitsland is meegenomen en waaraan de kerk haar naam ontleent.