Thans is Hamburg hypermodern herbouwd en de belangrijkste havenstad van de Bondsrepubliek. De haven telt 60 havenbassins en er zijn 500 ligplaatsen voor zee- en binnenvaartschepen. Ter vergelijking: het havengebied is 67 keer zo groot als het vorstendom Monaco en omvat een zevende van het totale stadsgebied. Hamburg beroemt zich erop een 'snelle haven' te zijn met zijn drie-ploegenstelsel, 900 kranen en 26 drijvende bokken. Sleepboten en vrachtschepen zorgen ervoor dat alles zonder mankeren draait.
Het historische centrum ligt rond de wijde Binnen-Alster. In dit deel staan de vier hoofdkerken van Hamburg: de St. Petri (al in de 12e eeuw genoemd, in 1842 in neo-gotische stijl herbouwd, nu het centrum van de kerkmuziek); de St. Jacobi (13e-15e eeuw, rond 1960 in stijl herbouwd, beroemd orgel); de St. Katharinen (rond 1400 gebouwd in baksteengotiek, baroktoren uit de 17e eeuw, in 1943 herbouwd, moderne inrichting); en de St. Michaelis: na veel wee en weinig wel werd zij in 1943 ook nog zwaar beschadigd. Nu ziet zij er weer uit zoals zij was in 1757. In deze kerk volgde de Hamburger Bach in 1768 Telemann op als 'Musikdirektor'. Van de vijfde hoofdkerk, de St. Nikolai, staat sinds 1943 alleen nog maar de toren in neo-gotische stijl.
De torens van al deze kerken vormen samen met het raadhuis de zogenaamde 'stadskroon'. Men kan wandelend langs de St. Petri een oude bronzen deurklopper in de vorm van een leeuwenkop (1342) bewonderen.
Het raadhuis stamt uit 1290, maar werd in 1842 afgebroken. In 1897 was het herbouwd in de huidige Duits-Italiaanse neo-renaissancestijl.
Het Beursgebouw is verbonden met het raadhuis.
Van de oude huizen zijn er niet veel. Aan de Deichstrasse staan dertien huizen met topgevels, die aan de achterzijde direct aan het water staan.
Vakwerkhuizen vinden we er nog enkele en een rijtje oude huizen uit 1751 met karakteristieke achterhoven. Verder is er nog een complex bakstenen pakhuizen uit het einde van de 19e eeuw die nog steeds in gebruik zijn.